Met ‘n oog op de wereld – De volgende fase

Aureur:Paul Laaper

Alweer zo’n 1,5 week geleden schreef Karin een blog met een aantal verrassende, bijzondere, onthutsende, noem het maar, details en ontwikkelingen. Het stof is wat neergedaald en gisteren ben ik gestart met het bestralingstraject. Dat bestaat niet alleen uit bestralen, maar ook uit bezoeken aan de mondhygiëniste, diëtiste, doktersassistente en radiotherapeut, maar dat zijn deels formaliteiten.

Ik wil in dit bericht wat vertellen over het gebeuren rond het bestralen zelf, want dat zal niet voor iedereen bekend zijn. Een van de medewerkers bij het toestel was zo vriendelijk een paar foto’s te maken. 

Het masker

Bij hoofd/hals bestraling wordt er altijd gebruik gemaakt van een masker. Dat is dus bij mij het geval. Dat masker is al een tijdje geleden gemaakt. Een kunststof plaat wordt warm gemaakt, over je gezicht gelegd en in de juiste vorm geduwd. Na een minuut of vijf afkoelen wordt het verwijderd om verder uit te harden. Naderhand worden er scans gemaakt, ‘in het masker’ om het juiste bestralingsgebied te bepalen. 

Het masker zit vrij strak om je gezicht en wordt ook vastgeklikt, je kunt geen kant op, dat is ook precies de bedoeling. Niet fijn voor mensen die wat claustrofobisch aangelegd zijn.

Het luistert allemaal heel nauw, omdat er in het hoofd/halsgebied veel stuk kan gaan. Twee jaar geleden moest er een nieuw masker gemaakt worden, omdat ik erg afgevallen was en het masker te ruim zat. En dan gaat het niet om centimeters, maar om millimeters.

                Mijn masker

De bestraling

In de bestralingsruimte gebeurt niet zo veel: je gaat op de tafel liggen, het masker wordt geplaatst, vastgeklikt en de machine doet zijn geprogrammeerde werk.

             De bestralingsruimte, -machine, ikzelf

                   Close-up 

                       Foto van boven

Het oranje voorwerp dat je op het masker ziet, is een extra hulpmiddel  om ervoor te zorgen dat de straling op de juiste wijze in het te bestralen gebied komt. Althans, zo heb ik het begrepen. 

Het bestralen zelf duurt maar enkele minuten, soms worden er nog extra foto’s voor controle doeleinden gemaakt. En alles wordt bestuurd en gecontroleerd vanuit de controlekamer. Mocht een patient in paniek raken, dan zijn ze binnen een paar seconden bij je. 

                                         De controlekamer

Elk bestralingstraject levert bijwerkingen op. Welke dat bij mij zijn is nog niet te zeggen, omdat die voor ieder individu verschillend zijn en omdat ze pas later (soms na einde behandeling) optreden. 

En, ik spreek uit ervaring, in die 35 keer bouw je best wel een band op, met de medewerkers én met de machine, want die laatste is toch datgene wat jou beter moet maken. 

Scroll naar top